Het klassieke Engelse slagenspel voor twee partijen: geen bieden, alleen dertien slagen, een opengedraaide troef en de race naar 5 punten.
Vier spelers spelen in twee vaste partijen, met de partners tegenover elkaar. Jij en Noord spelen tegen West en Oost. Elke speler krijgt 13 kaarten.
De laatste kaart van de gever wordt open op tafel gelegd, en die kleur is troef voor deze ronde. De kaart blijft zichtbaar tot de gever bijspeelt in de eerste slag. De speler links van de gever komt uit.
Beken kleur als je kunt; als je niet kunt, mag je elke kaart spelen. De hoogste troef wint de slag, anders de hoogste kaart van de gevraagde kleur. De aas is de hoogste kaart. Wie een slag wint, komt uit voor de volgende.
Whist is een klassiek Engels slagenspel dat in de 18e en 19e eeuw veel werd gespeeld. De naam komt van het 17e-eeuwse woord whist (of wist), dat stil, zwijgend of oplettend betekent en ook de wortel is van het moderne Engelse woord wistful.
In de 18e eeuw verdrong whist, gespeeld met een spel van 52 kaarten, een ouder spel genaamd ruff and honours. In 1742 publiceerde Edmond Hoyle A Short Treatise on the Game of Whist, dat de volgende honderd jaar de standaardtekst en het standaardreglement voor het spel werd.
Begin jaren 1890 werd whist in de clubs snel verdrongen door een nieuw spel, bridge, dat eruit was voortgekomen. De regels hier zijn klassiek whist zoals beschreven door pagat.com, zonder de optionele telling van honneurs.
Whist is een gratis browserversie van het klassieke Engelse kaartspel, met een computerpartner en -tegenstanders, elke dag een nieuwe dagelijkse deling en online ranglijsten. Niets te downloaden en geen registratie.