Een klassiek wiskundig duel: neem zoveel fiches als je wilt uit een enkele rij, maar er kan slechts één speler overblijven die de laatste vasthoudt.
Verschillende rijen bevatten een handvol tokens. Spelers wisselen beurten uit en bij elke beurt verwijder je een willekeurig aantal tokens, maar allemaal uit één rij. De conventie die je kiest, bepaalt wie er wint.
Nim is oud en de oorsprong is werkelijk onduidelijk. Er wordt vaak gezegd dat het uit China komt, waar het sterk lijkt op jiǎn-shízǐ, 捡石子, “stenen oprapen”, maar die bewering is niet beslecht; de vroegste Europese vermeldingen dateren pas van het begin van de 16e eeuw.
De naam is jonger dan het spel en werd er door de wiskunde aan gegeven. Charles L. Bouton van Harvard bedacht hem toen hij in 1901 de volledige theorie van het spel publiceerde — hij heeft de keuze nooit volledig uitgelegd, al wijst het Oxford English Dictionary naar het Duitse nimm, “neem”.
Boutons oplossing maakte er een mijlpaal van. Omdat de winnende strategie kan worden berekend in plaats van gevoeld, werd nim een natuurlijk demonstratiestuk voor machines: Westinghouse bouwde de Nimatron om het te spelen op de wereldtentoonstelling van 1939 in New York, en gedurende maanden van tentoonstelling versloegen maar heel weinig bezoekers hem.
Nim is een oud meeneemspel in het publieke domein en een hoeksteen van de combinatorische speltheorie. Dit is een originele, gratis browserversie met een perfect speelbare AI, hotseat en online modi.