Voer het bevel over het middeleeuwse leger, waarbij de raadsman één vakje overschrijdt en de olifant slechts twee vakjes springt: pareer de sjah of trek hem kaal.
Shatranj is de middeleeuwse vorm van schaken waar het moderne spel van afstamt, gespeeld op hetzelfde 8x8-bord, maar met langzamere stukken met een korter bereik. De toren en het paard bewegen zoals je zou verwachten, maar de raadgever en de olifant zijn veel zwakker, dus games draaien om geduldig manoeuvreren in plaats van langeafstandskracht.
Shatranj is het middeleeuwse spel waarvan het moderne schaakspel rechtstreeks afstamt. Ontstaan uit het Indiase chaturanga rond de 6e eeuw, ging het over naar Perzië – de naam is de Perzische vorm – en vervolgens via de Arabische wereld naar Europa.
Het is herkenbaar schaken, met twee heel andere stukken. De fers, die stond waar nu de dame staat, zette slechts één veld diagonaal, en de alfil, de voorloper van de loper, sprong precies twee velden diagonaal en kon maar een achtste van het bord bereiken. Partijen waren daardoor traag, en de literatuur die eromheen ontstond, weerspiegelt dat: de mansubat, gecomponeerde eindspelproblemen, behoren tot de vroegst opgetekende schaakproblemen.
Shatranj is het historische schaakspel van de middeleeuwse islamitische wereld, de directe voorloper van het moderne spel. Dit is een originele, gratis browserversie van het spel in het publieke domein, compleet met een computertegenstander – zonder download of aanmelding.